NACfan?

Tja, ik moet er denk ik ook aan geloven. Ik heb een tijdje terug al verteld dat ik me ben gaan verdiepen in de cultuur van de voetbalfans. Ik snapte er echt helemaal niks van en dan ben ik niet zo iemand die er gelijk een oordeel over heeft, maar ik ga op onderzoek uit. Gelukkig kom je in een stad als Breda heel veel NACsupporters tegen. En ik heb ze allemaal gevraagd waar die liefde voor het voetbal vandaan komt. Waarom ben je zo fan, praat je met zoveel liefde over een voetbalclub die het niet echt fantastisch doet? Waarom praat je uberhaupt met liefde en passie over een voetbalclub?

Ikzelf kijk nooit, baal altijd van de avonden studiosport waarbij het alleen maar over voetbal gaat. Ik irriteer me mateloos aan dat geschreeuw op de tv van de supporters. Ik snap al helemaal niet waarom je hemelsnaam moet gaan rellen met andere supporters. Ik snap ook niet waarom je een stad haat omdat daar toevallig een voetbalclub zit.

Dus ben ik me verder gaan verdiepen. Ik kreeg een tip om een boek te lezen over NAC. En dan niet een boek over het en waarom van NAC. Maar een boek met korte verhalen die aantonen waarom NAC de club is en een antwoord op al mijn vragen. Ik was erg benieuwd want natuurlijk kan een boek me niet overhalen om het voetbal of in ieder geval NAC leuk te gaan vinden. Niks was minder waar. Deze schrijver sprak met zoveel liefde en passie over de club. Hij neemt je mee naar het begin van het avondje NAC, hij laat je de wedstrijd meebeleven. Hij vertelt over de minder goede en goede tijden van de club op zo’n lekker leestempo dat je gewoon niet meer kan stoppen met lezen. En zo raakte ik ook een beetje benieuwd. Ik was me aan het bedenken waar het oude stadion dan stond, ik vroeg me af waarom de b-side de b-side heet. Maar ik begon me ook weer te interesseren in een avondje NAC. De vorige keer was met de kids, nu wilde ik zonder kids op vak g. Dat vak is ruwer dan het familievak waar we toen zaten. Ruwer,maar ook veel sfeer. En ook nu weer heb ik echt genoten. Machtig om te horen dat het hele stadion zo bezig is met de club. Zingen, springen, roepen naar elkaar, roepen naar andere vakken, met zijn allen achter het team staan. Kippenvelmoment. Ja zelfs ik kreeg kippenvelmomenten. Ze wonnen weliswaar met 4-1, dus de sfeer was toch wel uitstekend. En mede door dit resultaat konden ze door naar de play-offs.

De play-off, nog zo’n term die ik nooit begreep. Waarom zou je niet gewoon de nr 1 doorsturen naar de eredivsie? Waarom moet je nog meer wedstrijden voetballen? Maar goed, halve finale play-off dus. Het stadion was bijna uitverkocht. Nu gingen we met vrienden en de kids. Ander vak dus ook. Ik vond het weer spannend, want hoe zouden de kinderen reageren. Nog geen 7 minuten onderweg, doelpunt 1!! Aan onze kant. Er werd geroepen, gefloten, iedere supporter ging staan en klappen. Als een man achter je club. Ja, dan krijg ik weer kippenvel. Dan snap ik opeens het NACgevoel. Dan snap ik opeens waarom je supporter bent. Dan snap ik waarom mensen in te heat of the moment weleens uit hun slof kunnen schieten. Uiteindelijk is het 2-0 geworden en zijn ze door naar de finale waar ze NEC zullen treffen. Geen idee of ze dat überhaupt gaan redden. Maar wel weer kaartjes gekocht. De fansites in de gaten gehouden. En dan ineens besef je het; ook ik ben NACfan. Nog niet een hele grote en nog maar pas, maar ook bij mij heeft NAC zich genesteld in mijn hart…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *