Geluksmomentjes

Ik heb genoten van de vakantie. Echt genoten. Ik vond het heerlijk om bij mijn kinderen te zijn. We hebben nu echt alle tijd voor ze gehad. Wat is het prachtig om te zien dat ze al zo veel veranderd zijn in zo’n korte tijd. Een vakantie vol met geluksmomentjes

  • Op het strand hand in hand lopen met elkaar in een slinger. Allemaal dezelfde familie, maar toch zo totaal andere persoonlijkheden. Lars is de rustige van ons. Onder zijn blonde lokken, stralen twee ijsblauwe ogen de wereld in. Hem ontgaat niks. Olaf, de grappenmaker onder ons. Dat kind kan nooit eens normaal op een foto staan. Hij is werkelijk waar altijd vrolijk en vol kattenkwaad. Papa, de rustige en bedenkelijke vader die wel in is voor een geintje en dan ik, de impulsieve chaoot.
  • Op straat lopen en dan plotseling zien dat ze eigenlijk toch wel erg hard groeien. Die jas die vorig jaar eigenlijk veel te groot was, is nu ineens te klein en zijn broeken zijn ook plotseling een maatje te klein.
  • Samen aan het gourmetten en niet een die zegt, dat lust ik niet of dat is vies. Ze eten alles op en alles wordt geproefd. Bij ieder nieuw vleesje hoor ik weer, hmmm dit is zo verschrikkelijk, gruwelijk lekker. De groenten gaan er net zo hard in. Paprika, champignons en tomaat. Komkommer, boontjes en prei.
  • Als ik in een winkel sta en er vraagt iemand met een lief stemmetje of hij ook eens die code mag intoetsen. En als ik de code in zijn oortje fluister, dat hij het heel secuur en precies intikt zonder foutjes.
  • Als ik op de bank lig en ik hoor ineens een klein jongensstemmetje een bekend liedje zingen in zijn eigen brabbeltaaltje.
  • Als ik bij het naar bed brengen nog extra knuffel met ze en hij dan zegt, mama, ik heb zo’n fijne dag gehad
  • ‘S avonds op de bank komt er ineens een knulletje bij me zitten en hij vraagt aan mij of ik met hem wil praten.En dan vervolgens komt er een heel verhaal uit waarin hij vertelt waarom hij gelukkig of juist verdrietig is.
  • In het zwembad zijn ze beide zo gelukkig. Ze rennen met z’n tweeën af en aan naar de glijbaan. Geen angst voor water, elkaar helpen wanneer het nodig is. En twee hele blije gezichten.
  • Wanneer Lars aan het kleuren is en Olaf aan het spelen met zijn lego. Lars, heel rustig en in opperste concentratie om zo netjes mogelijk binnen de lijntjes te kleuren. Olaf hardop aan het praten met en tegen zijn lego. Helemaal opgaand in zijn spel.
  • Samen op zoek naar pokemons. heel erg ja, ik heb pokemon go op mijn telefoon. En dat gebruik ik ook nog steeds. Dan lopen we met z’n drieën met de telefoon in onze handen op zoek naar pokemons.

Kortom, het leven zit vol met kleine geluksmomentjes. En ik ben zo blij om daar aan deel te mogen nemen. Zo maakt het het leven net wat makkelijker. Vooral als ik denk dat mijn rug toch wel erg veel pijn heb of wanneer ik weer eens nieuwe roddels ten oren ben gekomen. Serieus, trek eerst je bronnen na voordat je iets vertelt tegen een ander!

Maar ik ben ook heel benieuwd wat jullie geluksmomentjes zijn. Laten jullie het me weten?

One Comment

  1. Wendy

    Lieve Femke, dan ben ik bij deze trots op jou! Want ondanks dagelijkse pijn, tóch de kleine geluksmomentjes zien én ervan kunnen genieten. Meid, dan ben je innerlijke weer gegroeid. Want dat kost moeite om te combineren. Is 1 vd kunsten vh leven. Weet er alles van. Dus ook hoe moeilijk t is. Hoeveel levenslessen t kost om dat te kunnen combineren; pijn overleven iedere dag & en toch kunnen genieten vh leven. Ben daarom trots op jou! En ben jij vandaag mijn geluksmomentje. Dikke knuffel xxx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *