Hoogsensitief

Dit is voor veel mensen een wat zweverig onderwerp waar ze niet veel mee kunnen. Maar voor mij is het totaal niet zweverig.

Hoogsensitief wordt tegenwoordig ook gezien als een modeverschijnsel. Ieder kindje die wat vaker huilt dan normaal of anders is dan normaal wordt bestempelt als hoogsensitief. Maar wat houdt dat nu eigenlijk in? Het heeft te maken met de prikkelgeleiding. Ieder “normaal” persoon kan zich afsluiten voor bepaalde prikkels en ze gelijk verwerken. Iemand die hoogsensitief is, kan dat wat moeilijker. Zij krijgen al die prikkels even hard binnen en als hun emmer te vol zit, dan loopt het dus letterlijk over. Wat dus betekent dat dat kindje ontroostbaar gaat huilen, of juist heel druk gaat doen of niet meer wil luisteren.  Volwassenen die hoogsensitief zijn, kunnen zich moeilijk concentreren, hebben een groot inlevingsvermogen, zijn uitermate zorgzaam maar ook eenzaam terwijl ze heel sociaal zijn.

Laat ik nu net hoogsensitief zijn en ook mijn jongens zijn beide hoogsensitief. ik merk het voornamelijk in mijn werk dat ik me moeilijk kan focussen op een ding. Ik hoor alles om me heen en reageer er dan ook gelijk op. Maar ook als ik patiënten aan de balie heb die erg verdrietig zijn of hoofdpijn hebben, dan neem ik dat over. Ik voel waar ze pijn hebben en ik krijg ook tranen in mijn ogen. Zelf zie ik dat niet als hinderlijk. Zo kan ik mijn patiënten beter begrijpen en helpen. Maar dat ik me zo moeilijk kan focussen vind ik wel hinderlijk. Gelukkig heb ik lieve collega’s en ze helpen me daarbij ook.

Bij Lars merkten we al heel snel dat er iets was. Zodra hij in zijn eigen ritme zat, was hij een voorbeeldig kindje. Hij at goed, sliep goed, huilde bijna niet. Maar zodra er bezoek kwam en hij van schoot tot schoot overging of een slaapje oversloeg, dan was het fout. Huilen, onbedaarlijk huilen, niet meer willen drinken, nachten achter elkaar wakker. Dat duurde dan een paar dagen en dan ineens was het weer goed. Hij sliep ook heel veel. (later snapten we dat hij zo zijn prikkels verwerkte). Hij is nu 5,5 jaar en nog steeds slaapt hij af en toe tussen de middag. Hij is een lief, rustig, pienter en grappig mannetje maar hij neemt ook andere emoties over. Is hij bij een druk vriendje geweest, dan is hij ook heel druk. Bij een rustig vriendje, hij ook heel rustig. Hij voelt feilloos aan of ik goed in mijn vel zit.

Dan Olaf. Wat een ander ventje is hij. Hij is een druk jongetje wat heel veel kan knuffelen, Hij heeft veel aandacht en bevestiging nodig. Maar hij wil ook heel graag zelfstandig zijn. Hij is wat men noemt een strong willed hoogsensitief kindje. Hij blijft prikkels zoeken, maar als het dan teveel prikkels zijn, dan wordt hij boos. Heel boos en heel verdrietig. Het beste is om hem flink te laten uitrazen en als het achter de rug is, dan kan ik weer met hem praten.

Misschien klinkt het allemaal heel negatief, maar ik ben blij dat ze dit meegekregen hebben. Ik vind het prachtig om te zien dat Lars zo begaan is met anderen. Dat hij zo sociaal is. En ok, op school heeft hij het nu wat moeilijker omdat hij zich niet goed kan concentreren, maar hij heeft nu een koptelefoon op zijn hoofd bij zijn werkjes en dat werkt super. Als hij overprikkeld is, komt hij huilend op me liggen. Eerst huilt hij uit en dan komen de verhalen, Sommige zelfs van een jaar terug. En soms is het helemaal niet iets bijzonders maar gewoon wat een kindje gezegd of gedaan heeft. Ondertussen streel ik hem over zijn haartjes en aai ik zijn rug. Heerlijk, die momenten samen waarbij hij me zo vertrouwt. Hij ziet ook regelmatig de opa van mijn man. Hij heeft die nooit gekend maar noemt hem kleine opa en heeft gesprekken met hem. Als baby wees hij hem gelijk aan in zijn fotoboek. Opa zei hij. Terwijl wij het nooit over hem gehad hebben.

En dan Olaf, hij is inderdaad soms een handenbindertje en een aandachtstrekker, maar wat is het mooi dat hij alles wil proberen en doen zonder enige vorm van angst. En als hij moe is, dan komt hij lekker naast me zitten en kruipt hij bijna in me. We kunnen samen zo uren zitten. Kijkend naar de laptop, onder een dekentje, dicht tegen elkaar aan.

One Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *