Ontaarde moeder

Soms heb je van die dagen dat ik of de kinderen alles verkeerd doen. Vandaag was er weer zo’n eentje. Zo’n dag waarop ik alleen maar aan het straf geven ben, alleen maar de regeltjes opnieuw aan het uitleggen ben, alleen maar moet waarschuwen en alleen maar zeg niet doen, kijk uit, doe dit, zorg voor dat. En wie gaat er straks met een rotgevoel naar bed? Juist, ik. Omdat ik het gevoel heb, dat ik als moeder totaal tekort schiet. Omdat ik echt niet snap wat ik als moeder verkeerd doe.

Bij de meubelboulevard schieten ze als twee kippen zonder kop de weg op. Krijg ik een oorverdovend gekrijs te horen omdat ik het zelfs maar durfde om een handje vast te pakken. Binnen in een winkel wordt er op bedden gesprongen, rond gerend, gegild en verstopt alsof ze nog nooit een winkel van binnen gezien hebben. Moeders en vaders, ander winkelend publiek kijken mij met een tssskblik aan. Ik spreek ze toe, leg het nogmaals aan ze uit, wordt boos, vertel dat ze straf krijgen, lok ze met een snoepje. Niks werkt. Maar ik kan toch ook niet thuis blijven omdat de twee heren besloten hebben dat dit vandaag hun dag niet is?

En vervolgens ben ik totaal over de flos, barst in de douche in huilen uit na het zoveelste incident met dhr bloed-onder-mijn-nagels-vandaan-trekken. Hij wint. Ik laat hem naar benden gaan naar pappie, die blijkbaar wel goed genoeg is voor hem. En ik verlies de strijd. Choose your battles zeggen ze weleens. Ik was vandaag alleen maar aan het kiezen. En dan sta ik daar onder de douche, mezelf af te vragen wat ik hemelsnaam verkeerd heb gedaan. Mezelf af te vragen of ik zelf wel normaal ben, mezelf de grond in te boren omdat ik blijkbaar als moeder niet deug. Zodra ik klaar ben met douchen, loop ik naar beneden en vraag een gesprek aan met beide heren. Allebei op mijn knieën en dan mogen ze vertellen waarom ze mijn dag zo verpest hebben. En wat blijkt, de oudste dhr is gewoon erg zenuwachtig voor weer naar school toe te gaan na twee weken vakantie. Zijn lievelingsjuf is weer terug van zwangerschapsverlof en zijn jufcrush heeft serieuze vormen aangenomen. En hij vindt het heel moeilijk om zn zenuwen te bedwingen. En de jongste dhr ziet alles als een spelletje. Maar hij voelt feilloos zijn broertje en mij aan. Zijn broertje met de zenuwen en ik met mijn pijn. Gisteren was een hel voor mijn rug en vrijdag een dubbele hel. Vandaag betaal ik daar de hoofdprijs voor. En dan wordt hun gedrag ineens heel logisch.

Ik ben op de bank gaan liggen met de jongens naast me en we hebben zo even gelegen. Knuffelend en snikkend in elkaars armen. Vervolgens hebben we allerijl het weer goed gemaakt met elkaar en beloofd dat het morgen weer beter gaat worden. En tijdens het naar bed gaan ritueeltje, nog wel even verteld dar ik heel veel van ze hou en niet meer boos op ze ben. Nu, op de bank en netflix aan, water en een heerlijke rijstwafel met stukjes tomaat naast me. Ontspankop op 5.
Morgen weer een nieuwe dag.

 

 

3 Comments

  1. Wendy

    Meid, straf en grenzen hebben ze af en toe nodig. Daar ben je echt geen ontaarde moeder door hoor. Opvoeden is niet altijd n gezellige bezigheid. Je leert ze iets. Dat heeft niets met macht (strijd) te maken. En t is iets wat je gaandeweg leert. Er bestaat niet HET beste opvoedboek. (haha hoewel de generatie v onze moeders daar, met de dktr Spock – opvoedbijbel, vast anders over dachten). Ieder kind is anders, leert op een andere manier. Kijk naar de behoeften v j kinderen , leerde ik. Hadden ze n off-day, ging ik idd niet naar de woonboulevard. (als t ook n andere keer kon) Want dan kon ik verwachtte dat dat me emmers (negatieve) energie kostte. Dat inzicht krijg je als moeder vanzelf. Komt bij jou ook goed! Lfs en een knuffel

  2. Linda

    En waar was je man dan tijdens deze hele dag? Opvoeden doe je met zijn 2en! Misschien ook handig om nog even de regels van winkelen uit te leggen voordat je thuis vertrekt. Doen wij ook ookal denk ik best dat ze weten hoe ze zich moeten gedragen. Je kan het ook niet altijd goed doen,leg je daar bij neer. Morgen weer een dag!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *