Terugblik en vooruitzien

Even een terugblikje naar hoe het begon op mijn site. Ik wilde heel graag een soort van blog/dagboek bijhouden. Niet omdat ik nou zo’n interessant leven heb, maar meer om mijn hoofd leeg te maken. Om mijn vrienden/kennissen/wie dan ook mij een klein beetje beter te leren kennen. Om eerlijk en open te zijn naar anderen toe. Om taboes te doorbreken.

En eigenlijk ben ik zelf heel tevreden erover. Ik mag niet klagen over de bezoekers aantallen. Ik heb mijn hoofd een heel stuk leger en ik krijg ontzettend lieve reacties van jullie. Sommige onderwerpen slaan beter aan dan andere. Als ik iets schrijf moet dat al in mijn hoofd zitten. Ik kan niet zomaar iets gaan schrijven over een onderwerp en dan maar zien waar het schip strandt. Vaak is het iets waarop ik op dit moment erg mee bezig ben. Op dit moment ben ik niet heel erg bezig met iets. Behalve dan met mijn zonen. Maar de oudste heb ik al uitgebreid besproken hier en ik heb meer tijd nodig om het uit te zoeken en de jongste, ach die redt zich ook wel. Ik zie overal beren op de weg en waarschijnlijk gaat hij het fantastisch doen op school en bloeit hij helemaal op.

Dan ben ik bezig met mijn werk. Nogal logisch als je daar drie dagen per week bent en vaak ook nog gebeld wordt op je vrije dag met de een of andere vraag over een uitdeelpost. Er veranderd daar veel nu omdat we een nieuwe groothandel krijgen en een nieuwe uitdeelpost. En daarnaast moet er ook weer gecertificeerd worden, wat inhoudt overwerken, alles opruimen, werken volgens de regels, een apotheker die op de puntjes gaat zitten en een beetje gestrest is.

Mijn man zit natuurlijk ook in mijn hoofd. Hij heeft een drukke, hele drukke baan, neemt veel verantwoordelijkheid, kan niet zijn werk uit zijn hoofd halen als hij thuis is, moeite met ontspannen als het op zijn werk niet goed gaat. En ja, ook daar maak ik me druk over. Maar daar ga ik geen hele blogs over schrijven.

Waar ik me echt druk om maak en daar heb ik al eens over geschreven, is dat er mensen blijkbaar achter mijn rug om praten. Prima, natuurlijk prima, als je daar gelukkig van wordt. Maar vertel dan wel de hele waarheid en niet om iets te praten te hebben. Ga niet achter mijn rug om praten en daarna vervolgens poeslief te informeren hoe het gaat. Ik hoef dit soort gedrag niet. Wees gewoon eerlijk!

En tja dan is er nog het kopje gezondheid. Met mijn rug gaat het al heel wat beter. Met als gevolg dat ik weer veel te veel ga doen. Geen pijn betekend voor mij, gaan met die banaan en niet zeiken. Natuurlijk erg fout en daarom besloten om mijn sportabonnement maar evens top te zetten. kan ik mezelf ook niet verleiden tot sporten. Na een dag werken heb ik alsnog wat last. Ik zou moeten gaan afvallen en alle bedenkbare smoezen heb ik volgens mij nu wel weer gehad. En nog steeds ben ik niet begonnen. Of ik begin er een, twee dagen mee en dan heb ik al geen inspiratie meer/etentje/frietdag met de kids/eten bij mijn ouders/maandelijkse periode/ach een koekje kan geen kwaad/zaterdag chipsdag en nog meer van dat soort smoesje. Mijn meest beroemde smoes is geworden dat ik er donderdag mee begin. omdat ik op donderdag vrij heb en dus al mijn afspraken op die dag moet plannen. Ik moet er eerst voor de volle 100% achter gaan staan anders werkt het niet. Misschien moet ik eerst maar eens halfdood gaan voordat ik er mee begin.

Hebben jullie nog dingen die jullie willen delen met mij? Ik had bedacht om binnenkort een rubriek te openen waarop mensen hun verhaal willen delen met als doel hun hoofd leeg te maken, praten over taboes, gewoon iets te willen delen. Wil je dat? Meldt je dan even aan bij mij via mijn facebook of instagram.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *