Tja

Zoals de titel al zegt…tja, daar zit je dan. Mri heb ik gehad. En als laborant zelf heb ik honderden mensen die buis in geschoven en honderden keren gezegd dat het niet eng is en dat maar heel even duurt. Dat het geluid best meevalt. Maar zelf zo’n ding ingaan is doodeng. Ik hoefde alleen nog maar tot mijn neus erin. Ik kon gewoon naar buiten kijken. Maar ik lag met hartkloppingen en klotsende oksels in dat ding. Na zo’n 15 min mocht ik er uit en mocht ik heel stiekem kijken naar het resultaat van 15 min hartslag 150 en hartkloppingen. Een prachtig 3d beeld van mijn ruggetje. Toch nog een beetje fotogeniek. Maar er was ook een prachtige volledige discopathie te zien op L5-S1 oftewel een versleten, uitgedroogde ruggenwervel die normaal iemand van 90 heeft. En dan helemaal onderin de rug waar je staartbeen begint. Maar het mooiste van alles was nog wel die uitstulping die aan een kant mijn zenuw dichtdrukt. Oftewel in normaal Nederlands een hernia. Natuurlijk ben ik blij dat er nu eindelijk duidelijkheid is, dat ik toch niet compleet achterlijk ben en dat er toch een aanwijzing is voor die rugpijn. Maar oke, hernia of wat er dan op lijkt. Leuk maar wat betekend dat in het dagelijkse leven.

Afgaande op wat de osteopaat zegt, dat betekent: twee uur werken en vervolgens een kwartier plat liggen. Niet meer roteren met de rug, dus als een robot alle bewegingen afmaken. Sporten op oudelullen nivo, heel rustig lopen of fietsen. Spinnen, bodypump is uit den boze. En het leukste van alles: afvallen (was niet echt nodig volgens haar maar een paar kilo kon geen kwaad).

Na dit nieuws ben ik even een beetje van de wereld. Ik dacht nu juist dat het beter ging, dat ik meer mocht gaan sporten, dat mijn rug lekker gespierder werd en dus meer kon opvangen. Niets van dit alles dus.

Gelukkig snapt mijn oudste dat hij me nu even moet helpen. Vanmorgen vroeg hij toen hij bij me kwam liggen hoe het was in de magneet. Daarna vroeg hij of hij me kon helpen met de boterhammen smeren en hij zou Olaf wel eens even de auto in duwen. Heel lief natuurlijk, maar ik wil niet dat mijn kinderen mij continu moeten helpen. Ik ben hun moeder, ik moet hun helpen, ik moet leuke dingen met ze kunnen doen en niet moeten zeggen; sorry jongens mama heeft last van d’r rug.

Maar goed. afvallen dus. Grrrr, totaal geen zin in. Het moet nu. Geen betere stok achter de deur dan je gezondheid. Mijn vriendinnetje zei gisteren nog, nu is het tijd om jezelf op de eerste plaats te zetten, geen smoesjes meer, geen geouwehoer meer, volledige commitment, gas erop. Iemand een goede manier van afvallen? Ik wil niet crashen, geen kolydraatarm dieet, geen maagverkleining. Maar wat dan wel?

3 Comments

  1. Karen Peleman

    Die hernia had ik ook, MET uitvalsverschijnselen in mijn rechterbeen, dus acute operatie… zat niks anders op.
    En van helse pijn ging ik naar hemelse rust… paar weekjes rust en revalidatie en ik was terug de oude. We zijn 10 jaar later, ben inmiddels 42, 5 kinderen, druk gezin… maar nog niet een klein beetje last meer van mijn rug… en ik kan alles wat ik wil!
    Doe wat je moet doen, Femke… luister naar je lichaam. Het is nu inderdaad tijd voor jezelf! Sterkte X

  2. Wendy

    Nou meid, dat is nog al wat! Is de hernia niet-operabel vanwege die wervel?
    Afvallen? Mss eens 40-dagen-suikervrij als start? Wordt jezelf weer bewust van de hedendaagse voeding. En ontdek je wat er nog meer te eten valt ; ontdek je ook andere smaken en mogelijkheden van vers voedsel. Idéé? Succes iig. En in kleine klusjes kunnen de mannetjes best helpen he. Lfs

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *