Voor alles is een eerste keer

Zo ook om met het hele gezin naar een voetbalwedstrijd te gaan. Eigenlijk heb ik, als oerhollands meisje, een hekel aan voetbal. Nou ja, hekel is een heel groot woord. Ik snap het voetbal gewoon niet zo goed. Ik snap wel alle voetbalregeltjes, weet heel goed wat buitenspel is, weet wat een penalty is, maar ik snap niet de lol ervan om alle wedstrijden te volgen op tv, om de standen bij te houden op teletekst, om alle buitenlandse clubs te volgen en alles opzij te zetten voor het voetbal.

Ik leef al ruim dertien jaar samen met iemand die idolaat is van voetbal, en al ruim dertien jaar irriteer ik me al aan dat voetbalgedoe. Maar de laatste tijd heb ik meerdere mensen gesproken over het voetbal. Echte diehard fans, “hooligans” die zichzelf geen hooligans noemen, vrouwen van diehard, mannen en vrouwen die weleens gaan en ik heb ze gevraagd wat het nu eigenlijk zo leuk maakt. Iedereen noemde de termen vrolijk, gezellig, familiegevoel, traditie enz. De meeste kijken eigenlijk niet eens voetbal, maar praten wat bij elkaar, komen wat bij elkaar, zien elkaar bij het avondje voetbal, komen voor elkaar op en zijn maatjes voor het leven.

En vanuit dat opzicht vind ik het dan wel weer mooi. En vanuit dat opzicht kan ik ook wel weer begrijpen waarom je naar een voetbalwedstrijd gaat. En op het moment dat ik bezig was met dit uit te zoeken voor mezelf, kwam er een verrassend mailtje binnen. Via de kinderopvang en bso konden we aan gratis kaartjes komen voor tweede paasdag NAC – FC Eindhoven. Ik heb me gelijk opgegeven en ja hoor, ik mocht met vier personen er gratis naartoe. Voor de jongste supportertjes was er een vak gereserveerd waar ze wat rustiger kunnen zitten en niet perse op hun plaatsje hoeven te blijven zitten.

Vandaag was het zover, de jongens waren behoorlijk opgewonden en onder de indruk van zoveel mensen bij elkaar. Maar ze hebben het super goed gedaan. En ze vonden het ook leuk. De kleuter keek zijn ogen uit, riep mee met de diehards, was gedesinteresseerd in het spel, terwijl de peuter om zich heen keek en het grappig vond wanneer er geroepen werd of kei hard gefloten. Ik hen voornamelijk om me heen gekeken en de mensen geobserveerd. Wat ze zeggen is waar. Voetbal is meer dan alleen maat voetbal, het is een hele community op zich. Er wordt genetwerkt, oude vrienden zien elkaar weer. De oudere kinderen letten op de jonge kinderen en leren ze hoe ze zich horen te gedragen. Ik was enigszins verbaasd in de positieve zin van het woord. Laat ik het er maar ophouden dat ik genoten heb, de jongens genoten hebben en mijn man heeft genoten. NAC ziet ons vaker terug en ik denk dat er twee supportertjes bijkomen.

One Comment

  1. Wendy

    Wat leuk geregeld vd BSO. En zo’n speciaal vak is ideaal voor gezinnen met kleine kinderen, lijkt me idd. Ik heb ook niets met voetbal. Of welke sport ook eigenlijk😜. Maar heb ooit de promotie v NAC , jaren geleden, naar de eredivisie meegemaakt. Nog in t Beatrix stadion. De huldiging op de grote Markt. En ja, toen voelde ik ook de verbroedering en t familiaire. Maar nog steeds begrijp ik niet zo goed waarom er zoveel geld en status verleend wordt aan o.a. het prof voetbal. En ik vrees dat ik dat nooit zal begrijpen. Hahaha. Vind t wel heel fijn te lezen dat jullie het samen zo fijn hebben gehad. Lfs

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *