Dilemma

Ik zit met zoveel ideeën in mijn hoofd. Ik vind zoveel dingen echt heel erg leuk om te doen. Iedere dag heb ik wel weer een nieuw idee om te gaan doen. Ik word gek van mijn besluiteloosheid. Het ene moment besluit ik toch weer apothekersassistente te gaan doen. Dat kan ook. Ik mag gewoon terugkomen bij mijn oude werkgever. Maar pas over een half jaar. Verlang er ook echt wel weer naar. Lekker in mijn auto overal naartoe crossen, nieuwe mensen en werkwijzen te mogen ontdekken. Doen waar je goed in bent. Heb ik alles helemaal uitgezocht, ben ik er klaar mee in mijn hoofd, heb ik weer een mindere dag met heel veel pijn. Ik kan me niet elk kwartaal of wanneer het weer omslaat me ziek gaan melden. Ik mag nu blij zijn met een nagenoeg pijnvrije dag. Ik mag koesteren dat ik 1,5 uur kan lopen. Ik mag in mijn handjes knijpen dat ik bij een festival of een voetbalwedstrijd lang genoeg kan staan en toch nog wat energie over hou. Ik denk dat ik voor mezelf het hoofdstuk apothekersassistent toch echt voorgoed moet gaan sluiten.

Maar wat dan? Mijn schrijven, mijn creativiteit een kans geven? Heel graag, maar hoe doe ik dat? Ik moet op de een of andere manier er toch geld mee gaan verdienen. Ik kan mijn diensten wel blijven aanbieden, ik kan wel wat columns en blogs schrijven, maar daar krijg ik niks voor. En dan nog. Kan ik het het wel? Zijn er bedrijven en mensen geïnteresseerd in mijn stukken tekst? Ben ik wel commercieel genoeg? Schrijf ik wel goed genoeg? Zijn er al niet genoeg mensen die dit werk doen?

Misschien iets met planten? Misschien iets met interieur? Misschien iets met brillen? Misschien een boek gaan schrijven? Misschien iets om mensen te ondersteunen? Misschien iets met hooggevoeligheid bij kinderen? Misschien iets met massage?

Een back-up heb ik niet meer. Ik kan niet nog een opleiding gaan doen. Daar zit je dan! Met meer dan genoeg ideeën in je hoofd, 2 opleidingen in je broekzak, maar met een enkel die niet goed genoeg functioneert. Ik ben geen moeder om heel de dag thuis te zitten, mijn hele huis te poetsen, wassen, strijken ,kletsen en roddelen op het schoolplein, buren in de gaten houden. Allemaal leuk hoor. Voor een tijdje. Maar voor mij is het nu echt mooi geweest. Ik moet weer aan de slag. Oh ja, moet mag ik niet meer zeggen van de psych. Ik MAG weer aan de slag. In de tussentijd, geniet ik van deze drie.

One Comment

  1. Leonie

    Ja, zo gaat dat. Op een gegeven moment is een keuze maken wel belangrijk. Maar weet je, het ene sluit het andere niet uit. Je hebt vele talenten en de kunst is om ze te onderzoeken. Wat maakt jou gelukkig? Wees nieuwsgierig en zeg ja tegen dingen die op je pad komen. Heb vertrouwen ook al weet je niet waar het nu precies naar toe gaat. En als je merkt dat het misschien niet helemaal jouw ding is. Dan ben je weer een ervaring rijker. Ga spelen en ontdekken en zie je kinderen maar als voorbeeld. ❤️

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *