Het is weer zo’n dag

 

Wat een geweldige start van de dag. Ik werd wakker en had last van mijn maag en darmen. Ik had me natuurlijk weer veel te druk gemaakt en zenuwachtig voor vandaag. We krijgen vandaag de sleutel van ons tussenhuis. Over een jaar is ons nieuwbouwhuis klaar en onze huidige woning is verkocht. We hebben nu een jaar een huurhuis en vandaag gaat dat avontuur beginnen.

Toen ik heel voorzichtig naar de badkamer sloop, hoorde ik mijn jongste al weer. Mama, mag ik opstaan? Sssst, zachtjes Olaf. Hij bonkt zijn bed uit, gooit zijn slaapkamerdeur open tegen de muur aan. En komt al pratend naar me toe. Hier staat mijn slaaphoofd echt nog niet naar. Hij komt naast me in bed liggen, zijn armpjes slaat hij om me heen en net als ik weer kan genieten van zijn warme lichaampje naast me, komt er weer een nieuwe woordenstroom. Dit kind is duidelijk veel wakkerder dan ik.

Dan nog meer gestommel. Dit keer van de zolder. Mijn oudste wordt wakker en stampt naar beneden. Hij gooi het licht aan van de slaapkamer en roept goedemorgen. Hartstikke fijn, zo’n enthousiast kind. Maar niet vandaag! Hij komt ook naast me liggen en vervolgens hoor ik luid gesnik. Huh, is hij nou aan het huilen? Met horten en stoten komt eruit wat hem allemaal dwars zit. Gisteren belde zijn juf op dat hij toch wel een beetje merkwaardig gedrag aan het vertonen was. Alle kindjes in zijn klas zijn moe, gespannen voor de goedheiligman, oren staan uit, druk enz. Maar Lars gaat dan van zich af slaan en zelfs schoppen. Daar schrok ik natuurlijk erg van. Het doet me pijn om te horen dat mijn kind zulk gedrag vertoont, maar het doet me nog meer pijn dat hij niet goed in vel zit, uit pure frustratie zo boos wordt, dat hij letterlijk kindjes van zich af slaat. Deze ochtend gaan we dus ook niet naar de voorschoolse, want ik wil een gesprekje met de juf.

Jongste wil niet de kleren aan die ik voor hem klaargelegd heb. Die zijn stom! Huilend, schreeuwend en stampvoetend loopt hij rond. Uiteindelijk heb ik hem zover dat hij ze toch aantrekt. Vervolgens weer een nieuwe ronde stampvoeten, want zijn zelf uitgekozen sokken zijn kinderachtig.

Beneden gekomen, is het weer een hoop kabaal. Stoel valt om omdat de oudste die wil gebruiken om het brood te pakken. Oudste wilt niet het bord wat ik klaar zet voor hem, jongste wil kaas en jam en worst op een krentenbolletje. Gaat ook niet gebeuren. Ik loop met mijn bakje yoghurt naar de bank. Ik wil nog snel een dekentje opruimen en goed leggen. gooi ik mijn bakje yoghurt over de bank, bij het schoonmaken tik ik de wii van de tvkast. De jongste wil zijn tandenpoetsen en glijd uit met zijn hoofd tegen de keukenkastjes. Weer huilen, nieuwe ronde stampvoeten.

Dit is zo niet mijn ideale ochtend. Hopelijk verloopt de rest van de dag een stuk beter.

 

One Comment

  1. Leonie

    En dan vind je de tijd om dit allemaal op te schrijven. Klasse Fem.
    Dit soort dingen herkennen alle ouders. Mooi dat je dit zo goed kunt omschrijven.
    Ik zeg… Een dikke knuffel voor jullie allemaal. Jullie hebben deze ochtend weer overleefd❤️

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *